Uwagi na marginesie życia publicznego
Blog > Komentarze do wpisu
Nowy kształt stadionu Makkabi

Najstarsze kluby piłkarskie w Europie powstawały w drugiej połowie XX wieku. Na terenie Polski jednak nieco później, głównie z tego powodu, że Polska społeczność zachowywała się wobec rządzących nią imperiów tak jak w starożytności nieposłuszna społeczność żydowska wobec świętego imperium rzymskiego. Liczne bunty i powstania niepodległościowe wywoływały w zaborczych władzach obawy, że treningi sportowe będą w gruncie rzeczy szkoleniem bojowników. Pierwsze ryzyko podjęli zaborcy austriaccy zezwalając na założenie na terenie Galicji polskich klubów piłkarskich: Czarni Lwów (1903), Lechia Lwów (1903), Pogoń Lwów (1904), Cracovia (1906), Wisła Kraków (1906), Wisłoka Dębica (1908) i wielu innych. Władze rosyjskie były znacznie bardziej nieufne i dopiero po obserwacji polskich klubów z Galicji zezwoliły kilka lat później na otwarcie pierwszych polskich klubów piłkarskich na terenie zaboru rosyjskiego: ŁKS Łódź (1908), Concordia Piotrków Trybunalski (1909), Korona Warszawa (1909), Polonia Warszawa (1911) i innych.

W tym czasie powstało też szereg ważnych klubów piłkarskich tworzonych w polskiej społeczności żydowskiej: Hasmonea Lwów (1908), Makkabi Kraków (1909), Jutrzenka Kraków (1910) czy Makkabi Warszawa (1915). Warto też spojrzeć na historię polskiej reprezentacji piłkarskiej powołanej po raz pierwszy po odzyskaniu niepodległości państwa polskiego, w roku 1919. Nasza reprezentacja pierwsze ważne zwycięstwo odniosła jednak dopiero trzy lata później, 28 maja 1922 roku, podczas towarzyskiego meczu ze Szwecją w Sztokholmie. Na zdjęciu reprezentacja Polski z meczu w Sztokholmie (pierwszy od prawej trener Józef Lustgarten).

Warto też spojrzeć na jej kulturową strukturę: pierwszego gola w historii polskiej reprezentacji zdobył Józef Klotz, wówczas obrońca z żydowskiego klubu Jutrzenka Kraków, później aż do końca swojej kariery sportowej grający w Makkabi Warszawa. Zwycięstwo reprezentacja odniosła głównie dzięki przygotowaniu drużyny przez nowego trenera Józefa Lustgartena, bardzo ważnej postaci w historii polskiego futbolu. Józef Lustgarten, Krakowianin żydowskiego pochodzenia, z wykształcenia doktor prawa, był jednym z założycieli klubu Cracovia, to on zaproponował nazwę tego klubu, przez wiele lat działał jako jego bramkarz, później jako ważny piłkarski trener i bardzo ceniony międzynarodowy sędzia piłkarski. Polski patriota wyznania mojżeszowego, żołnierz Legionów Polskich, w 1939 roku został aresztowany we Lwowie przez NKWD i przez 17 lat więziony był w syberyjskich łagrach, wrócił do swojego ojczystego Krakowa dopiero w roku 1956.

To spojrzenie na historię polskiego futbolu jest dla mnie mocnym, wyraźnym dowodem, że wspólnota żydowska była przez całe tysiąclecie naszego państwa integralną częścią polskiego Narodu. Wyraziście osłabia więc sens postjakobińskiego plemienno-kolektywistycznego mistycyzmu. Dodatkowo wystarczy spojrzeć na nowy polski Stadion Narodowy. Przed wojną znajdował się tam stadion klubu Makkabi Warszawa, gdzie przez kilka lat grał obrońca Józef Klotz. Podczas wojny piłkarze Makkabi (wśród nich także Klotz) zostali wymordowani przez faszystów, a ich stadion został całkowicie zburzony i zgruzowany. Dopiero dziesięć lat po zakończeniu wojny (w roku 1955) odbudowano Stadion Dziesięciolecia. Nasz warszawski Stadion Narodowy jest więc po prostu nową formą dawnego żydowskiego stadionu Makkabi…

czwartek, 29 marca 2012, de_percheville

Polecane wpisy